چرا بعضی بچه ها اسباب بازی شون رو خراب می کنن؟

سال‌ها پیش، برای تولد خواهرزاده ام یک گیتار چوبی کوچک خریدم. او همیشه عاشق موسیقی بود و می‌دانستم که با آن سرگرم خواهد شد. هرچند نواختن بلد نبود، اما آن را با خودش این طرف و آن طرف می‌برد، می‌نواخت و آهنگ‌های ساخته‌ خودش را می‌خواند… تا اینکه آن را شکست.

او این عادت آزاردهنده را داشت که وقتی گیتار روی زمین رها می‌شد، روی آن پا می‌گذاشت. بارها و بارها به او یادآوری می‌کردم که می‌شکند و در نهایت شکست. من خیلی ناراحت بودم (بعد از همه هشدارها و یادآوری‌ها!) هرچند خودش هم ناراحت بود. هیچ راهی هم برای تعمیر آن وجود نداشت، بنابراین مستقیم وارد سطل زباله شد.

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که چرا بچه ها اسباب باز ی شان را خاب می‌کنند؟ تماشای اینکه فرزندتان با اسباب‌بازی‌هایش با خشونت یا بی‌احتیاطی رفتار می‌کند، می‌تواند بسیار ناامیدکننده باشد.

بسیاری از اسباب‌بازی‌ها گران هستند و از دیدگاه زیست‌محیطی، این کار مانند یک اسراف بزرگ به نظر می‌رسد. پس چرا، بعد از همه هشدارها و یادآوری‌ها، بچه ها این کار را می‌کنند؟

خب، هر چقدر هم که ناامیدکننده باشد، از نظر رشدی نیز طبیعی است. ما در این مقاله به جوانب مختلف این موضوع پرداخته ایم. با ما همراه باشید!

چرا بچه ها اسباب بازی شان را خراب می کنند؟

در واقع ۴ دلیل احتمالی وجود دارد که چرا کودکان اسباب‌بازی‌های خود را می‌شکنند:

۱. آنها کنجکاو هستند

کودکان ذاتاً کنجکاو هستند. همانطور که دکتر مونتسوری مشاهده کرد، آنها “دانشمندان کوچکی” هستند. بخشی از این کنجکاوی، درک نحوه کار اشیا است. خرد کردن اسباب‌بازی‌ها راهی برای آنهاست تا اجزا و مکانیسم‌های داخل اسباب‌بازی‌هایشان را کشف و یاد بگیرند.

بخشی از کاوش علمی آنها نیز آزمایش مرزها و محدودیت‌ها است. کودکان مرزها را آزمایش می‌کنند تا در مورد علت و معلول بیاموزند (مثلاً اگر فلان چیز را بیندازم، صدای بلندی ایجاد می‌شود) و محدودیت‌های محیط خود و اشیاء درون آن را درک کنند.

۲. آنها عواقب اعمال خود را به طور کامل درک نمی‌کنند

کودکان خردسال درک درستی از عواقب ندارند. آنها مفهوم پایداری یا عواقب اعمال خود، مانند شکستن و دور انداختن یک اسباب‌بازی، را به طور کامل درک نمی‌کنند. برای اینکه آنها عواقب را به طور کامل درک کنند، به تجربه بیشتر زندگی و قشر جلوی مغز توسعه‌یافته‌تری نیاز است.

بنابراین اغلب آنها فقط با یک شیء به روش‌های مختلف – پرتاب کردن، انداختن و غیره – آزمایش می‌کنند، بدون اینکه بدانند انجام این کار ممکن است اسباب‌بازی را بشکند.

۳. آنها بیش از حد تحریک می‌شوند

یکی دیگر از دلایل رایج که کودکان اسباب‌بازی‌های خود را می‌شکنند، تحریک بیش از حد است. وقتی آنها بیش از حد تحریک می‌شوند، نزدیک‌ترین اسباب‌بازی ممکن است بار احساسات آنها – هیجان، خشم، غم یا ناامیدی – را به دوش بکشد.

۴. حوصله‌شان سر رفته است

اگر کودکی احساس کند که هر آنچه را که می‌توانسته از یک اسباب‌بازی به دست آورده است، ممکن است بخواهد آن را به روش جدیدی کشف کند، یعنی آن را بشکند، پرتاب کند، روی آن پا بگذارد.

پدر و مادر چه واکنشی نسبت به خراب کردن اسباب بازی داشته باشند؟

حتی حالا که می دانیم این رفتار طبیعی است، باز هم فوق‌العاده ناامیدکننده به نظر می رسد. اگر فرزند شما در حال گذر از مرحله‌ای است که می‌خواهد اسباب‌بازی‌های خود را بشکند یا با آنها خیلی خشن رفتار می‌کند، هر اسباب‌بازی‌ای را که به راحتی و برای همیشه قابل شکستن است، از او دور کنید.

در عوض، زمان خرید اسباب بازی مواردی را انتخاب کنید که:

• بادوام باشند، یعنی بتوانند بدون شکستن، در برابر کاوش آنها مقاومت کنند.
• اسباب‌بازی‌هایی که می‌توانند “بشکنند” مانند یک برج بلوک یا یک خانه سازی.
• اسباب‌بازی‌هایی که برای جدا کردن طراحی شده‌اند، مانند اسباب‌بازی‌های استنلی جونیور.

اگر فرزندتان بیش از حد تحریک شده‌، او را به فعالیت‌های مناسب‌تری مانند دویدن در فضای باز، یک مهمانی رقص، بالا رفتن از وسایل و غیره یا نشستن آرام در کنار هم و خواندن کتاب، کاوش در یک سطل حسی، انجام یک پازل و غیره هدایت کنید.

بعضی از کودکان وقتی بیش از حد تحریک می‌شوند، نیاز به تخلیه انرژی دارند، در حالی که برخی دیگر باید به یک فعالیت “آرام” هدایت شوند تا به آنها کمک کند به آرامش بازگردند. این واقعاً به کودک بستگی دارد.

اگر حوصله‌شان سر رفته است، هر اسباب‌بازی که مدتی است با آن بازی نکرده‌اند را بردارید و آنها را با اسباب‌بازی‌های جدیدی که با علایق و نیازهای رشدی شان مطابقت دارد، جایگزین کنید.

فواید شکستن اسباب‌بازی‌ها

شکستن و خراب کردن اسباب بازی هر چقدر هم که ناامیدکننده باشد، ژ می‌تواند درس خوبی برای کودکان باشد. در حین اینکه آنها جهان را کشف و کاوش می‌کنند، هنوز نمی‌دانند چه چیزی شکستنی است و چه چیزی نه. شکستن تصادفی یک اسباب‌ بازی درس خوبی برای آموزش این مفهوم (یک پیامد طبیعی) است.

احتمالاً کمی ناامیدی وجود خواهد داشت، به خصوص اگر اسباب‌بازی قابل تعمیر نباشد، اما این احساسات در آینده وقتی که با چیزی خیلی خشن بازی می‌کنند، به آنها کمک خواهد کرد.

خراب کردن و شکستن اسباب بازی همچنین درس خوبی است زیرا به کودکان در مورد خودشان می‌آموزد. آنها در مورد بدن، توانایی‌ها و قدرت خود یاد می‌گیرند.

حتی اگر یک کودک خردسال اسباب‌بازی اش را “عمدی” بشکند، هدف این نیست که اسباب‌بازی را از بین ببرد تا دیگر هرگز نتواند با آن بازی کند.

آنها همزمان اسباب‌بازی و توانایی‌های فیزیکی خود را کشف می‌کنند. گاهی اوقات موضوع به این سادگی است که آنها هنوز قدرت خود را نمی‌دانند (که می‌تواند بسیار قدرتمند باشد، حتی برای یک کودک نوپا!).

چرا فرزندم وسایل را خراب می‌کند؟

برای والدین غیرمعمول نیست که فرزندشان وسایل خانه را خراب کند. چه پاره کردن یک کتاب باشد و چه شکستن یک اسباب‌بازی، دیدن این صحنه می‌تواند برای والدین ناامیدکننده و نگران‌کننده باشد. با این حال، درک این نکته مهم است که این رفتار بخشی طبیعی از رشد کودک است.

دلایل مختلفی وجود دارد که چرا یک کودک ممکن است رفتارهای مخرب از خود نشان دهد:

• اکتشاف: کودکان خردسال به طور طبیعی کنجکاو هستند و می‌خواهند محیط خود را کشف کنند. این میل ممکن است شامل لمس کردن، کشیدن یا پاره کردن وسایل برای دیدن آنچه در داخل آنهاست باشد.
• جلب توجه: کودکان ممکن است وسایل را برای جلب توجه والدین یا مراقبان خود خراب کنند، به خصوص اگر احساس کنند که مورد بی‌توجهی یا نادیده گرفته شدن قرار گرفته‌اند.
• بیان احساسات: کودکان ممکن است از رفتارهای مخرب به عنوان راهی برای ابراز احساسات خود، مانند خشم یا ناامیدی، استفاده کنند.
• درون‌داد حسی: برخی از کودکان ممکن است به دلیل لذت بردن از درون‌داد حسی پاره کردن یا شکستن وسایل، رفتارهای مخرب از خود نشان دهند.

والدین چگونه می‌توانند با رفتارهای مخرب برخورد کنند؟

مهم است که والدین با رفتاری آرام و مداوم با رفتارهای مخرب برخورد کنند. در اینجا چند نکته وجود دارد:

مرزهای واضحی تعیین کنید: به فرزندتان اطلاع دهید که چه رفتاری قابل قبول نیست و در صورت انجام رفتار مخرب چه عواقبی در پی خواهد داشت.

توجه مثبت به او نشان دهید: مطمئن شوید که فرزندتان به اندازه کافی توجه مثبت از شما دریافت می‌کند، بنابراین نیازی به انجام رفتار مخرب برای جلب توجه شما احساس نمی‌کند.

مهارت‌های مقابله‌ای را آموزش دهید: به فرزندتان کمک کنید تا روش‌های سالمی برای مقابله با احساسات خود، مانند تنفس عمیق یا صحبت کردن در مورد احساساتش، بیاموزد.

رفتار را تغییر مسیر دهید: اگر متوجه شدید فرزندتان شروع به انجام رفتار مخرب کرده است، توجه او را به یک فعالیت مناسب‌تر تغییر مسیر دهید.

به یاد داشته باشید، رفتار مخرب بخشی طبیعی از رشد کودک است، اما مهم است که به شیوه‌ای مثبت و مداوم به آن رسیدگی کنید. اگر در مورد رفتار فرزندتان نگرانی دارید، برای راهنمایی با پزشک متخصص اطفال یا یک متخصص سلامت روان صحبت کنید.

والدین چه زمانی باید نگران باشند؟

در حالی که رفتار مخرب برای کودکان خردسال طبیعی است، مواقعی وجود دارد که ممکن است نشانه یک مسئله جدی‌تر باشد. اگر رفتار مخرب فرزند شما مکرر، شدید یا باعث آسیب به خود یا دیگران می‌شود، ممکن است نشانه یک اختلال رفتاری یا عاطفی باشد. اگر در مورد رفتار فرزندتان نگرانی دارید، از متخصص کمک بگیرید.